ADHD i AuDHD u dzieci i młodzieży
Wsparcie układu nerwowego metodą EMOST CELL3+
Dzieci i młodzież z ADHD lub AuDHD często mają bardzo duży potencjał intelektualny, kreatywność, wyjątkową wrażliwość i zdolność nieszablonowego myślenia. Jednocześnie mogą doświadczać trudności z koncentracją, organizacją, regulacją emocji, kontrolowaniem impulsów oraz dostosowaniem swoich reakcji do oczekiwań otoczenia.
Nie jest to brak motywacji, lenistwo ani efekt złego wychowania. To odmienny sposób funkcjonowania układu nerwowego.
Szczególnie osoby z AuDHD mogą mieć trudność z odnalezieniem równowagi pomiędzy potrzebą przewidywalności a impulsywnością i potrzebą nowych bodźców. Przeciążenie, silne emocje i niezrozumienie ze strony otoczenia mogą wzajemnie się napędzać, tworząc mechanizm błędnego koła.
W EMOST patrzymy nie tylko na zachowanie, ale przede wszystkim na człowieka i jego indywidualne potrzeby.
Czym jest ADHD?
ADHD jest zaburzeniem neurorozwojowym. Oznacza to, że mózg osoby z ADHD inaczej reguluje uwagę, aktywność, impulsy i reakcje emocjonalne.
ADHD może wiązać się z odmiennym funkcjonowaniem sieci mózgowych odpowiedzialnych m.in. za uwagę, planowanie, kontrolę zachowania i funkcje wykonawcze. Znaczenie mają również procesy związane z przekaźnictwem dopaminergicznym i noradrenergicznym.
W codziennym funkcjonowaniu mogą pojawiać się:
- trudności z utrzymaniem koncentracji,
- łatwe rozpraszanie się,
- impulsywność,
- nadruchliwość lub wewnętrzny niepokój,
- trudności z planowaniem i organizacją,
- odkładanie zadań na później,
- problemy z kontrolowaniem reakcji,
- silne i szybko zmieniające się emocje,
- trudności z wyciszeniem się i snem.
Współczesna wiedza pokazuje, że ADHD nie jest wyłącznie problemem z zachowaniem. To przede wszystkim zaburzenie regulacji pracy mózgu i układu nerwowego. NIMH – informacje o ADHD
Czym jest AuDHD?
AuDHD to określenie używane w odniesieniu do współwystępowania spektrum autyzmu i ADHD. Nie jest ono odrębną diagnozą medyczną, ale opisuje charakterystyczny profil funkcjonowania osoby mającej obie diagnozy.
U osoby z AuDHD mogą jednocześnie występować:
- potrzeba rutyny i przewidywalności,
- potrzeba nowych bodźców i szybkich zmian,
- impulsywność,
- trudności z koncentracją,
- nadwrażliwość lub niedowrażliwość sensoryczna,
- trudności z regulacją emocji,
- zmienny poziom energii i aktywności,
- przeciążenie kontaktami społecznymi,
- trudności z odczytywaniem norm społecznych,
- silne reakcje na zmianę planu lub nadmiar bodźców.
Cechy ADHD i autyzmu mogą się przenikać, wzajemnie maskować albo nasilać. Dlatego AuDHD nie zawsze wygląda jak proste połączenie dwóch zestawów objawów. Tworzy indywidualny profil funkcjonowania układu nerwowego, który wymaga całościowego i uważnego podejścia.
Nie oceniajmy wyłącznie zachowania
To, co z zewnątrz wygląda jak bunt, brak chęci, lenistwo czy nieposłuszeństwo, może być reakcją przeciążonego układu nerwowego.
Dziecko może wiedzieć, jak powinno się zachować, ale w danym momencie nie mieć wystarczających zasobów, aby zatrzymać reakcję, uporządkować emocje albo wykonać polecenie.
Silne reakcje mogą być dodatkowo nasilane przez:
- niewystarczającą ilość snu,
- przewlekły stres i lęk,
- przeciążenie sensoryczne,
- trudności szkolne i społeczne,
- trudności szkolne i społeczne,
- małą aktywność fizyczną,
- nieprawidłową dietę,
- niedobory żywieniowe,
- dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego,
- inne współwystępujące problemy zdrowotne.
Dlatego planując wsparcie dziecka z ADHD lub AuDHD, warto uwzględnić kilka obszarów jednocześnie. Nie należy opierać całego postępowania na jednym badaniu, jednym objawie ani jednej metodzie.
Od czego zacząć?
Jeżeli zachowanie lub rozwój dziecka budzą niepokój, pierwszym krokiem powinna być konsultacja z lekarzem, psychologiem lub innym specjalistą mającym doświadczenie w diagnozowaniu ADHD i spektrum autyzmu.
Nie istnieje jedno badanie laboratoryjne, EEG ani test internetowy, który samodzielnie potwierdza lub wyklucza ADHD. Diagnoza obejmuje kilka etapów oraz ocenę funkcjonowania dziecka w różnych środowiskach. CDC – proces diagnozowania ADHD
Warto przeanalizować:
- Obraz kliniczny dziecka: pracę układu trawiennego (częstotliwość oddawania stolca, konsystencja, zapach), wzdęcia, zapach z ust, zmęczenie, stan skóry.
- Stan medyczny dziecka: poziom witaminy B12, D3, ferrytyny, + mikroelementy (potas, miedz, selen, magnez, cynk). Działanie tarczycy, EEG, u chłopców - testosteron, obecność pasożytów, nadmierny przerost candidy, stan mikrobioty jelitowej, nadwrażliwości na pokarmy.
- Codzienną rutynę dziecka: ilość i jakość snu, czas spędzony przed ekranami, ilość i jakość odpoczynku, aktywność fizyczna.
- Deficyty i mocne strony dziecka.
Proces terapeutyczny - co powinieneś zrobić?
Zadania terapeutyczne:
- Wspierać układ nerwowy od strony biologicznej ( terapie biologiczne oraz suplementacja),
- Rozdzielić ADHD od człowieka. Pracować nad człowiekiem,
- Nauczyć dziecko wpływu na siebie z uwzględnieniem ADHD,
- Osiągnięcie kompromisu między tym, co dziecko z ADHD potrzebuje, a normami społecznymi.
Proces terapeutyczny:
- Część medyczna - dostosowana do wyników z badań medycznych - zadanie dla lekarza - diagnoza i leczenie chorób współistniejących, ew. odpowiednia suplementacja.
- TUS w celu usprawniania funkcjonowania w ramach norm społecznych.
- Trening Obsługi Codziennej - praca behawioralna (codzienne funkcjonowanie) + umiejętności hamowania siebie (tylko doświadczony w pracy z dziećmi z ADHD terapeuta!)
- Praca rodzica - granice (aby nie zrobić krzywdy dziecku) i umacnianie dobrych zachowań.
- EMOST CELL3+ - doskonała terapia uzupełniająca proces - bezpieczna neuromodulacja, poprawa funkcjonalności układu nerwowego, jego regulacja. Łatwa do zastosowania metoda, która może przełożyć się na wiele korzystnych efektów w sferze emocjonalnej, społecznej, a także poprawy koncentracji czy sensoryki.
Pierwszy krok: bezpłatna konsultacja
Każde dziecko funkcjonuje inaczej. Dlatego przed rozpoczęciem terapii rozmawiamy o jego potrzebach, trudnościach, dotychczasowej diagnozie i stosowanych formach wsparcia.
Podczas bezpłatnej konsultacji:
- poznamy sytuację dziecka,
- omówimy najważniejsze obszary jego funkcjonowania,
- odpowiemy na pytania dotyczące EMOST CELL3+,
- sprawdzimy, czy metoda może stanowić odpowiednie uzupełnienie dotychczasowego postępowania,
- wskażemy najbliższy gabinet EMOST.
Chcesz sprawdzić, czy EMOST CELL3+ może wesprzeć Twoje dziecko?
Wypełnij formularz kontaktowy. Skontaktujemy się z Tobą w wybranej porze i porozmawiamy podczas bezpłatnej konsultacji.
Porozmawiajmy
Wspólnie sprawdzimy, czy ta metoda może być odpowiednia w Twoim przypadku lub Twojego dziecka
Badania wspierające ocenę zdrowia dziecka
Zakres badań zawsze powinien być dobierany indywidualnie przez lekarza na podstawie objawów, historii zdrowotnej i badania dziecka. Badania laboratoryjne nie służą do rozpoznawania ADHD, ale mogą pomóc wykryć problemy zdrowotne wpływające na samopoczucie i zachowanie.
Zakres podstawowy do omówienia z lekarzem
W zależności od objawów lekarz może rozważyć m.in.:
- morfologię i ferrytynę,
- witaminę B12,
- witaminę D,
- TSH, FT3 i FT4,
- diagnostykę dolegliwości jelitowych, jeżeli występują wskazania,
- badania w kierunku pasożytów, grzybów lub bakterii chorobotwórczych - wyłącznie w uzasadnionych przypadkach.
W przypadku zleconego badania Organix Gastro istnieje możliwość uzyskania dodatkowej zniżki 10%. Szczegółowe informacje można otrzymać, kontaktując się z EMOST.
Diagnostyka rozszerzona
W zależności od obrazu klinicznego lekarz lub właściwy specjalista może rozważyć:
- ocenę wybranych parametrów związanych z przewodem pokarmowym i mikrobiotą,
- oznaczenie mikroelementów i witamin, m.in. cynku, selenu, magnezu, miedzi oraz witamin A i E,
- diagnostykę hormonalną, jeżeli istnieją ku temu wskazania,
- EEG w przypadku podejrzenia zaburzeń neurologicznych lub napadowych,
- ocenę integracji odruchów pierwotnych przez odpowiednio przygotowanego terapeutę,
- diagnostykę w kierunku zakażeń lub zaburzeń metabolicznych, jeśli uzasadniają ją objawy i wywiad.
Badania nietolerancji pokarmowych IgG, zonuliny, KPU czy mikrobioty nie stanowią standardowej diagnostyki ADHD. Decyzję o ich wykonaniu należy omówić z lekarzem, który oceni ich zasadność oraz sposób interpretacji. W przypadku badania FoodID dostępny jest rabat 5% z kodem EMOST61.
Jak wspierać dziecko z ADHD lub AuDHD?
Skuteczne postępowanie powinno być indywidualne i obejmować potrzeby konkretnego dziecka. W zależności od diagnozy i występujących trudności może składać się z kilku elementów.
1. Wsparcie biologiczne organizmu
Jeżeli badania potwierdzą niedobory lub inne problemy zdrowotne, lekarz może zalecić odpowiednie leczenie, zmianę sposobu żywienia albo celowaną suplementację.
Suplementacja nie powinna być wprowadzana przypadkowo. Powinna wynikać z rzeczywistych potrzeb organizmu i być prowadzona pod kontrolą specjalisty.
2. Regulacja układu nerwowego z EMOST CELL3+
EMOST CELL3+ jest nieinwazyjną metodą biologiczną ukierunkowaną na wspieranie regulacji układu nerwowego.
W przypadku dzieci i młodzieży z ADHD lub AuDHD program terapii dobierany jest indywidualnie. Jego celem może być wspieranie obszarów związanych z:
- koncentracją i funkcjami wykonawczymi,
- regulacją emocji,
- reakcją organizmu na stres,
- wyciszeniem i snem,
- przetwarzaniem bodźców sensorycznych,
- ogólnym funkcjonowaniem układu nerwowego.
EMOST CELL3+ nie zmienia osobowości dziecka i nie ma usuwać jego neuroróżnorodności. Celem jest wsparcie organizmu w osiąganiu większej równowagi, aby dziecku łatwiej było korzystać z własnego potencjału.
Terapia ma charakter uzupełniający. Nie zastępuje diagnozy, opieki psychiatrycznej, psychologicznej, farmakoterapii ani zaleconej terapii behawioralnej.
3. Oddzielenie diagnozy od człowieka
Dziecko nie jest swoją diagnozą. ADHD lub AuDHD opisuje pewien sposób funkcjonowania, ale nie definiuje całej osoby.
Ważne jest dostrzeganie nie tylko trudności, lecz także mocnych stron, zainteresowań, talentów, wrażliwości i indywidualnego sposobu myślenia dziecka.
4. Nauka rozumienia i regulowania własnych reakcji
Terapia psychologiczna, trening umiejętności, oddziaływania behawioralne i psychoedukacja mogą pomóc dziecku:
- rozpoznawać sygnały przeciążenia,
- nazywać emocje,
- przewidywać własne reakcje,
- rozwijać strategie samoregulacji,
- lepiej organizować zadania,
- budować relacje z rówieśnikami,
- komunikować swoje potrzeby.
5. Poszukiwanie realnego kompromisu
Celem nie powinno być zmuszanie dziecka do ciągłego maskowania swoich potrzeb. Ważne jest znalezienie równowagi między tym, czego potrzebuje osoba z ADHD lub AuDHD, a zasadami koniecznymi do funkcjonowania w rodzinie, szkole i społeczeństwie.
Nasze doświadczenia z metodą EMOST CELL3+
W gabinetach EMOST z trudnościami charakterystycznymi dla ADHD lub AuDHD spotykamy się najczęściej u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat.
Na podstawie kart wywiadu i deklaracji uczestników po dziewięciu sesjach obserwowaliśmy:
- poprawę koncentracji o 20-30%,
- zmniejszenie odczuwanego lęku o 50-80%,
- wzrost poczucia wewnętrznej siły o 30-50%,
- poprawę snu o 30-50%,
- poprawę odporności na stres o 30-40%.
Uczestnicy sygnalizowali również lepsze samopoczucie, większy spokój wewnętrzny oraz poprawę relacji rówieśniczych.
Są to wewnętrzne obserwacje gabinetowe i subiektywne oceny uczestników, a nie wyniki randomizowanego badania klinicznego. Reakcja na terapię jest indywidualna, dlatego nie można zagwarantować określonego rezultatu u każdej osoby.
Co na to nauka?
Neuromodulacja to szerokie pojęcie obejmujące różne, istotnie różniące się od siebie metody oddziaływania na aktywność układu nerwowego. Poszczególne formy neuromodulacji są badane lub stosowane m.in. w obszarach takich jak:
- ADHD,
- spektrum autyzmu,
- dysleksja,
- padaczka, w tym padaczka lekooporna,
- choroba Parkinsona,
- zaburzenia depresyjne,
- zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne,
- przewlekły ból,
- rehabilitacja neurologiczna po udarze.
W przypadku zaburzeń neurorozwojowych badania nad neuromodulacją koncentrują się m.in. na sieciach neuronowych związanych z uwagą, funkcjami wykonawczymi, przetwarzaniem bodźców i regulacją zachowania.
Nie oznacza to jednak, że wyniki badań dotyczące jednej techniki neuromodulacji można automatycznie przenieść na każdą inną metodę. Skuteczność EMOST CELL3+ powinna być oceniana na podstawie badań dotyczących bezpośrednio tej metody oraz systematycznie gromadzonych danych.
